کالادیوم ارتباط اندازی الکترونیکی سازمان بنادر

کالادیوم: ارتباط اندازی الکترونیکی سازمان بنادر کشتی رانی سامانه کسب و کار

گت بلاگز اخبار فرهنگی و هنری نمی‌خواهم در طنز کلیشه شوم / رویا میرعلمی

رویا میرعلمی: مورد نیاز است در این‌جا تاکید کنم که بعد از «لیسانسه‌ها» در هر کار طنزی بازی نخواهم کرد نه این‌که به‌طور کل از ژانر کمدی و طنز فاصله بگیرم نه، ولی

نمی‌خواهم در طنز کلیشه شوم / رویا میرعلمی

رویا میرعلمی: نمی خواهم در طنز کلیشه شوم

عبارات مهم : تئاتر

رویا میرعلمی: مورد نیاز است در این جا تاکید کنم که بعد از «لیسانسه ها» در هر کار طنزی بازی نخواهم کرد نه این که به طور کل از ژانر کمدی و طنز فاصله بگیرم نه، ولی در این زمینه مایل نیستم کلیشه شوم.

رویا میرعلمی در سال۹۰ با حضور در «سال حیرانی» وارد تلویزیون شد و بعد از آن با سریال «زمانه» به کارگردانی حسن فتحی توانست حضوری موفق در تلویزیون را تجربه کند. همچنین او با حضور در مجموعه «شمعدونی» به کارگردانی سروش صحت در قالب حضور در کاری طنز بازی قابل قبولی از خود ارائه کرد. آخرین کار او هم در تلویزیون حضورش در سریال «لیسانسه ها» به کارگردانی سروش صحت است که در آن نقش خواهر پلیس را ایفا می کند. میرعلمی مایل است نقش های خوب را در مدیوم های متفاوت تجربه کند، تئاتر یا تلویزیون تفاوتی ندارد؛ ولی هر نقش و کار یا هر کارگردانی نه. او تاکید می کند که بعد از «لیسانسه ها» در هر کار طنزی بازی نخواهد کرد؛ نه این که به طور کل از ژانر کمدی و طنز فاصله بگیرد ولی در این زمینه مایل نیست کلیشه شود، به همین علت خیلی دقیق گزینش می کند. درواقع زیر بار کمدی که هجو باشد نمی رود. ادامه صحبت های رویا میرعلمی را در متن زیر مشاهده می کنید.

نمی‌خواهم در طنز کلیشه شوم / رویا میرعلمی

سریال «لیسانسه ها» علی رغم ضبط متوالی آن، در دو نوبت پخش شد؛ آیا این عنوان تغییراتی را در فصل دوم به وجود آورد؟

همان طور که می دانید قرار بر این بود که «لیسانسه ها» به شکل متوالی پخش شود، ولی وقفه ای که به وجود آمد باعث شد مخاطب احساس کند که کار در دو بخش ضبط شده است هست، به هر حال این عنوان تغییراتی را هم خواسته یا ناخواسته در پی داشت. تغییراتی در ساختار، نوع کارگردانی، پرداخت قصه و… شاید فانتزی را در قسمت های تازه زیاد می بینیم، فضاهایی که بعضی وقت ها خیلی از از بینندگان بپسندند و بعضی هم نه؛ ولی تا جایی که من می دانم کسانی که بیننده و طرفداران سری اول سریال بودند همچنان جزو مخاطبان آن هستند و سریال را تماشا می کنند.

آیا این وقفه باعث لطمه زدن به کار نشد؟

رویا میرعلمی: مورد نیاز است در این‌جا تاکید کنم که بعد از «لیسانسه‌ها» در هر کار طنزی بازی نخواهم کرد نه این‌که به‌طور کل از ژانر کمدی و طنز فاصله بگیرم نه، ولی

به نظر من اگر تمام قسمت ها پشت سر هم پخش می شد قطعا جالب تر بود. البته این نظر من است ولی شاید این وقفه از جهاتی به نفع کار بوده و از سویی به ضرر آن؛ به نفع کار بوده چون گروه اجرایی نقاط ضعف و قدرت خود در پخش را در مواجهه با مخاطب پیدا می کنند و نقاط قوت را پررنگ تر و نقاط ضعف را بر طرف می کنند. درمجموع من مایل بودم که پخش «لیسانسه ها» پشت سر هم اتفاق بیفتد.

آیا درخصوص حضور در «فوق لیسانسه ها» صحبت هایی با گروه داشتید؟

طبق صحبتی که با ما داشتند قرار است این سری از کار هم ساخته شود ولی نمی دانم که وقت دقیق ضبط و تولید آن چه زمانی است.

ما در سال های گذشته سریال های طنز روتینی داشتیم که اتفاقا مخاطب بسیار به آن ها علاقه مند بود؛ به نظر شما هنوز هم کارهای طنز هرشبی مانند گذشته مورد استقبال قرار می گیرند؟

نمی‌خواهم در طنز کلیشه شوم / رویا میرعلمی

به هر حال تلویزیون هر لحظه مخاطب خود را دارد. با وجود تمام اتفاقاتی که از سوی شبکه های ماهواره ای و خارجی رخ می دهد باز هم مخاطبان ما علاقه مندند تا تلویزیون مملکت خود را ببینند. اگر هر لحظه بازیگران و صورت های معروف خوراک خوبی جهت مخاطبان خود داشته باشند طبیعتا تماشاگر هم نسبت به تماشای کارهای آن ها میل به بیشتری خواهد داشت که البته این عنوان به نگاه مدیران تلویزیون بستگی دارد. هنگامی که سریال هایی که ساخته می شوند رنگ و بوی واقعیت داشته باشند و از هر نوع دروغ و شعارزدگی دوری کنند، قطع به یقین مخاطب هم آن ها را دنبال می کند. درهر صورت تلویزیون مخاطب خود را دارد ولی شاید در مواقعی با نوسان روبه رو شود. مواقعی تماشاگر با کارها همذات پنداری می کند و به نوعی با سریال ها و کارها گره می خورد و بر تصویر ممکن است به شکل طبیعی کاری را بعد بزند.

منظورتان اعمال ممیزی در تولیدات و وجود خط قرمزهاست که باعث بعد زدن مخاطب می شود؟

سریال های طنز هم شاید با این ممیزی ها و نظارتی که روزبه روز پررنگ تر می شوند کم کم نتواند آن مسائلی که باید در تلویزیون مطرح کرد را نمایش دهند. مثل همان سکانس استخر در «لیسانسه ها» که نقدی بود بر تلویزیون و اتفاقاتی که هر لحظه در بحث ورزش و پرسشها مربوط به آن رخ می دهد؛ من تصور می کنم که باید کمی نگاه ممیزی را عوض کرد، آیا که در صورت تلطیف آن مخاطب زیاد جذب تلویزیون خواهد شد. متاسفانه گاهی افرادی را می بینیم که با افتخار می گویند ما تلویزیون کشور عزیزمان ایران را نگاه نمی کنیم و این عنوان جهت من خیلی ناراحت کننده هست؛ آیا کسی باید این حرف را بزند، مگر تلویزیون قرار نیست که بازتاب جامعه باشد بعد آیا باید عده ای آن را بعد بزنند؛ کاش شرایطی به وجود بیاید که همین سریال هایی ساخته می شوند به شکلی باشند که مخاطبان را با تلویزیون آشتی دهند.

رویا میرعلمی: مورد نیاز است در این‌جا تاکید کنم که بعد از «لیسانسه‌ها» در هر کار طنزی بازی نخواهم کرد نه این‌که به‌طور کل از ژانر کمدی و طنز فاصله بگیرم نه، ولی

آقای صحت هم می گفتند که بعد از سریال «شمعدونی» فکر می کردند که دیگر نمی توانند در تلویزیون کار طنز بسازند ولی در «لیسانسه ها» وضع عوض کردن کرده است.

این عنوان به خصوص در مورد سریال های طنز وجود دارد. سروش صحت انسان باهوشی است و توانست از مانع ممیزی بپرد. ولی در همه سریال ها که نمی توان با تکه کلام و این گونه راه حل ها از ممیزی ها گذشت.

نمی‌خواهم در طنز کلیشه شوم / رویا میرعلمی

شما تجربه بازی در کار درام را هم دارید؛ سریال «زمانه» به کارگردانی حسن فتحی که جزو کارهای قابل دفاع در تلویزیون هست، ولی بعد از آن با سروش صحت طنز کار کردید. علت این گزینش ها چه بود؟

من هم فضای طنز، کمدی و هم فضای جدی در تئاتر را تجربه کرده ام که بعد از آن در سریال آقای فتحی نقشی را ایفا کردم؛ آقای صحت بازی من در تئاتر را دیده بود و درواقع جهت بازی در کارهایش مرا از صحنه تئاتر گزینش کردند؛ هنگامی که «شمعدونی» به من پیشنهاد شد، نقش را خیلی دوست داشتم و همچنن بسیار مایل بودم تا با سروش صحت هم این تجربه را داشته باشم، خوشحالم که این اتفاق افتاد.

آیا تجربه بازی در «شمعدونی» باعث شد تا در «لیسانسه ها» هم با سروش صحت همکاری کنید؟

بعد از «شمعدونی» تصمیم داشتم تا در هر نوع کار طنز و کمدی حضور نداشته باشم چراکه بعد از آن سریال، پیشنهادات زیادی جهت بازی در کارهای طنز به من شد ولی قبول نکردم؛ لیکن مایل نبودم صرفا به عنوان یک بازیگر طنز آشنا شوم که به همین جهت به کلیشه هم برسم؛ من در «شمعدونی» نقشی کمدی ایفا کردم ولی قرار نیست که تمام نقش های کمدی را من ایفا کنم(با خنده). اصل دوست ندارم در یک قالب باقی بمانم، تیپی که در «شمعدونی» کار کردم را هرگز تکرار نخوهم کرد. سروش صحت آخرهای سریال «شمعدونی» به من گفت که در حال نگارش «لیسانسه ها» هست، باتوجه به اتفاقات خوبی که در کار با وی برایم افتاد مایل بودم که تجربه دیگری هم با او داشته باشم. به علاوه این که سروش صحت جزو کسانی است که طنز در تلویزیون را می شناسد. مورد نیاز است در این جا تاکید کنم که بعد از «لیسانسه ها» در هر کار طنزی بازی نخواهم کرد نه این که به طور کل از ژانر کمدی و طنز فاصله بگیرم نه، ولی در این زمینه مایل نیستم کلیشه شوم، به همین علت خیلی دقیق گزینش می کنم. درواقع زیر بار کمدی که هجو باشد نمی روم و بازی نمی کنم.

شما به طور کل در تلویزیون گزیده کار می کنید؛ آیا در کارهای درام و جدی کم کار هستید؟

ترجیح می دهم گزیده کار کنم و خیلی بادقت. به عنوان مثال زمانی که با سروش صحت کار می کنم خیالم از هر جهت راحت هست، لیکن کار او را می شناسم. بحث فعالیت در تئاتر با تلویزیون خیلی تفاوت می کند، محیط تئاتر خیلی کوچک تر هست، افرد آشنا شده است اند، اگر در تلویزیون جهت سریالی قراردادی بسته شود مجبوریم تا انتهای کار پای آن بایستیم؛ بنابراین خیلی شرایط گزینش سخت تر است و باید با دقت فراوان کار کرد. بعد از سریال «شمعدونی» ترجیح دادم زیاد تئاتر کار کنم و مشغول تجربه نقش هایی که به آن ها علاقه مندم شوم به این علت که تئاتر به لحاظ معنوی من را اقنا و ارضا می کند؛ جهت من همین کافی هست، به منظور نقش گرفتن در تلویزیون دست و پا نمی زنم.

این روند باعث نمی شود که با کم کردن پیشنهادات مواجه شوید؟ در هر صورت مدیوم تلویزیون و تعداد مخاطبان آن قابل قیاس با تئاتر نیست.

اتفاقا من فکر می کنم بعضی اوقات حضور مکرر و داشتن بازی های زیاد به بازیگر لطمه هم می زند. منظور من پرکار بودن بازیگر نیست بلکه قصد دارم بگویم زمانی که بازیگر به کلیشه تبدیل شود خوب نیست. هنگامی که بازیگر نقش هایی شبیه به هم را بازی می کند و اتفاق خاصی جهت او رخ نمی دهد؛ خوب نیست. من به شخصه این روند را دوست ندارم. بلکه مایلم نقش های خوب را در مدیوم های متفاوت تجربه کنم، تئاتر یا تلویزیون تفاوتی ندارد؛ ولی نه هر نقش و کار یا هر کارگردانی.

«لیسانسه ها» طنز موقعیت و اجتماعی است که واقعیت ها و معضلات را با زبان طنز و منحصربه خود به تصویر کشیده هست؛ باتوجه به کاراکترتان و کالبد کلی سریال، چقدر «لیسانسه ها» در بیان پرسشها و حرف های خود موفق عمل کرده است؟

خوشبختانه این اتفاق در «لیسانسه ها» به خوبی افتاده هست. ما سه جوان را می بینیم که در موقعیتی قرار می گیرند که به طور کامل واقعی هستند و شرایطی که دارند، یکی بی کار هست، یکی قصد مهاجرت دارد که درگیر بیماری اش می شود، دیگری می خواهد ازدواج کند؛ مابه ازای همه این موقعیت ها را در جامعه می بینیم. شاید یکی از دلایلی که جوانان و افراد در سنین پایین ارتباط خوبی با سریال برقرار کرده اند همین است که معضلات و پرسشها واقعی خودشان را در کالبد سریال و این سه شخصیت می بینند و آن را حس می کنند. خوشبختانه به شکل درستی هم بیان شده است هست، خیلی شعارزده نیست و کاملا اتفاقاتی که در طول سریال می افتد به نوعی شرایط جامعه، نوع ارتباطات و… را نقد می کند و در «لیسانسه ها» خیلی جالب به آن پرداخته شده است است و قشری هم که با آن ارتباط برقرار کرده به عینه پرسشها خود را می بینند.

نقش و نوع طنز در «شمعدونی» را در مقایسه با «لیسانسه ها» چقدر متفاوت می بینید؟

من در این دو سریال دو نقش کاملا متفاوت را بازی کردم، «شمعدونی» ظاهر و موقعیت دیگری بود؛ «لیسانسه ها» کاملا متفاوت هست، نقش من در این سریال با «زیبا» تفاوت های زیادی دارد، به نوعی «شمعدونی» برایم خیلی جالب بود و نقشم در آن سریال را خیلی دوست داشتم و خیلی جهت آن تلاش کردم؛ در «لیسانسه ها» نقش، کوتاه تر و خلاصه تر هست؛ اگر دقت کرده باشید عنوان و خط مهم داستان راجع به آن سه جوان است و در کنار آن ها داستان های دیگری شکل می گیرد. نقشم در این سریال را دوست دارم.

واژه های کلیدی: تئاتر | سریال | مخاطب | سریالی | تلویزیون | کارگردانی | اخبار فرهنگی و هنری

دانلود


دانلود فایل ها

نویسنده : getblogs